Hestkirina bi tenêbûnê carinan heta dema ku tu di nav hezkiriyên xwe de yî jî kêm nabe; belkî bi hebûna kesekî ku tu pê hîs bikî ku tê dîtin, tê bihîstin û tê famkirin kêm dibe.

Her mirovek pêdivî bi cîhekî ewle heye ku tê de xwe bi ewlehiyê hîs bike û bê tirs biaxive.

Heke tu heta di nav qelebalixiyê de jî xwe bi tenê hîs dikî, bizane ku tu ne bi tenê yî, û lêgerîna piştgiriyê ji kesekî pispor gavekî wêrek e ber bi saxbûnê ve.